سلام

sdfg علی جلالی ali jalaliپس از آخرین انتخابات ریاست جمهوری در ایران و بر سرکار آمدن دولت اعتدال و امید، سخن از تغییرات عمده و مثبت در اقتصاد به شکل جدی مطرح شد.  تغییراتی که لازمه آن رسیدن به یک توافق بین المللی و کاهش فشارهای خارجی بر پیکر ضعیف و آسیب دیده اقتصاد کشور  و همچنین همراهی بخش های مختلف سه قوه برای رسیدن به هدف های تعریف شده از سوی دولت حسن روحانی بود.

اتفاقی که تنها در بخش برجام شکل گرفت و در همراهی و همکاری سه قوا، این مجلس بود که سر ناسازگاری گذاشت و در موارد بسیار چوب لای چرخ دولت روحانی به شمار آمد.

کارنامه اقتصادی مجلس نهم، نه تنها مثبت نبود، بلکه در همراهی با دولت گذشته هم برای جلوگیری از به انزوا کشیدن ایران و همچنین رویارویی با مشکلات و مفاسد داخل کشور،  همتی نکرد و دست دولت احمدی نژاد را برای آنچه ناظران و منتقدان «انحطاط و نابودی اقتصاد کشور» خوانده‌اند باز گذاشت.

این تمام ماجرا نبود، چرا که این مجلس پس از روی کار آمدن دولت یازدهم، در اختلافات عمیقی که با رویکرد اعتدال و ترس از بازگشت رقیب به صحنه سیاست داشت، سنگ تمام گذاشت و تا جایی که امکان داشت، با طرح ها، اقدامات و تصمیمات دولت از در ناسازگاری درآمد؛ روندی که حتی به تخریب اعتبار دولت و جلوگیری از زمینه سازی های اقتصادی آن منجر شد.

به هر ترتیب، انتخابات دهمین دوره مجلس شورای اسلامی پاسخی به آنان که در مجلس تلاش می کردند تا دولت و اقتصاد آن را به چالش بکشند تلقی شد.  شاید با شروع به کار دوره جدید قوه مقننه، کشور بتواند با شتاب بیشتری به سوی بازسازی و توسعه اقتصادی گام بردارد و دولت هم با فراغ بال بیشتری برنامه های اقتصادی خود را به پیش ببرد.  اما این برای پایان دادن به نگرانی های اهل اقتصاد کافی نیست، چرا که علی رغم وجود مشکلات بسیار در بخش های مختلف داخلی و کارشکنی های جسته و گریخته رقبای سیاسی و حزبی، گروهی از ناظران و کارشناسان اقتصادی دغدغه شکل گیری برنامه های آینده اقتصادی کشور را در سر دارند و ادامه برخی امور از جمله عدم شفافیت اقتصادی و همچنین نوع همکاری و قراردادهای تجاری با کشورهای دیگر را نگران کننده می دانند.

در همین راستا، برخی از رفت و آمدهای سیاسی و تجاری به ایران، رفع هر چند آرام مشکلات اقتصادی را در ماه های آینده نوید می دهند، اما نوع عملکرد کشورهایی مثل چین و فرانسه در گذشته اقتصادی کشور و آنچه آنها در دوران پیش از تحریم و پس از آن، در نوع همکاری خود انجام داده اند، با توجه به مشغله سنگین دولت، باعث نگرانی های بسیاری شده است.

برخی معتقدند که اشکال از نوع همکاری ایران با دیگر کشورها بوده که زمینه را برای شکل گیری سودجویی توسط طرف های مقابل فراهم می کند و برخی دیگر معتقدند که خلأ وجود قوانین و قراردادهای کارشناسی شده، زمینه را برای ضرر و زیان طرف ایرانی فراهم کرده است.

در این میان کشور چین جایگاه ویژه خود را دارد. کشوری که چند سالیست با ایران رابطه قوی اما یک طرفه برقرار کرده و  از این میان سود بسیاری هم برده است.

اینکه ایران در این رابطه اقتصادی کجای کار قرار دارد و تا چه حد از بازار کشور  دوست و همراه خود استفاده برده و طرف چینی را به تجارت دو سر سود تشویق کرده، خود سئوالیست که رسیدن به پاسخ آن چندان سریع و آسان نخواهد بود.

با اینحال، پایا قصد دارد تا در این شماره هم به کارنامه مجلس نهم و هم به بخشی از همکاری تجاری میان ایران و چین بپردازد. شاید در یک شماره، مجال کافی برای نگاهی همه‌جانبه نباشد، اما می‌توان با پیگیری بخش تحریریه و همچنین همراهی و همفکری مخاطبان و کارشناسان در شماره های آینده، بیشتر و جامع‌تر به این موضوع پرداخت.

با این امید که این شماره هم مقبول مخاطبان گرامی قرار گیرد و سال نو بر همه خوش‌قدم و مبارک باشد. purchase at a low price generic pills on line – http://chandra.mhs.narotama.ac.id/2016/11/30/purchase-at-a-low-price-generic-pills-on-line/ pills store motilium 200 ml}avanafil user reviews

دیدگاه بگذارید

Be the First to Comment!